Schrijfsels, Van Mezelf

Gerrit Komrij – Alles blijft

Vandaag was een trieste dag voor de lage landen. Vandaag overleed Gerrit Komrij. Vanochtend hoorde ik Rick de Leeuw op Studio Brussel. Hij bracht dit gedicht van Gerrit. Prachtig.

Alles blijft

Daar stond een muur die ik heb aangeraakt.
De muur werd afgebroken. Van het puin
werd verderop een fundament gemaakt.
Ik plantte een fruitboom in mijn oude tuin.

Die werd geasfalteerd. Vijf meter diep
Houdt zich een wortelstronk nog grommend koest.
Vijf eeuwen lang desnoods. De Spaanse griep
Landt ooit op Mars omdat ik heb gehoest.

Er was een vriend aan wie ik heb geschreven,
Een rots waar ik mijn naam in heb gekerfd.
Je bent een deel van alles bij je leven
En alles blijft bestaan wanneer je sterft.

Standaard
Schrijfsels, Van Mezelf

Ben al vijf keer naar de doos geweest, joh

Een stuk over Johan Boskamp en Christiano Ronaldo, geschreven door niemand minder dan m’n eigenste vader. De eerste twee paragrafen vindt je hier, de rest op Huis van Verbinding.

Europese kampioenschappen voetbal 2012, 13 juni: Duitsland-Nederland. Ook nu weer  hangt er spanning en verrassing in de lucht. Voor en na de match wordt commentaar gegeven door Johan Boskamp.
Wie kan er in godsnaam meer Holland zijn dan hij. Dat leuke, platgebekt, rollende taaltje. Woorden die ons terug op straat brengen. Tussen het gewone volk, waar het voetbal ooit ontstaan is. Direct, ongekuist, ongezouten uit de buik, in zijn mond een beetje vettig ook.

In de pauze tussen Denemarken–Portugal en Duitsland-Nederland had hij een verse T- shirt aangedaan. Knal oranje. Toch wel, hij was zeer gespannen, heel nerveus. Hij was al vijf keer “naar de doos” geweest. “De doos?”, vroeg de reporter. Ja het toilet, verduidelijkte Johan. Heerlijk toch, zo’n door en door trouwe man in kleur en taal.

Waar ik zoveel van houd bij Jan, is, naast zijn, soms onverstaanbaar gebrabbel, de levenslust die op zijn gezicht staat, die deugnieterij, de vrolijke gretigheid waarmee hij in het leven staat. En die ontwapenende echtheid, in al zijn eenvoud. Om nooit te vergeten: dat ronde, lachende, beweeglijke hoofd,  boven die oranje schreeuwende borst.

Hier vindt je de rest van de column. 

Standaard
Schrijfsels, Van Mezelf

Najib Amhali – Alles Komt Goed

“Alles komt goed”, dat is de titel van Najib Amhali’s nieuwe show. Drie jaar geleden wist hij dit al, wat hij niet wist was dat het drie jaar zou duren alvorens hij terug op de planken zou staan, en dat dit misschien wel de meest toepasselijke titel tot nu toe zou zijn. In die drie jaar liep zijn huwelijk op de klippen, werd z’n moeder ernstig ziek en geraakte hij in een zware depressie. Afgelopen dinsdag stond Najib met “Alles komt goed” in het Gentse Capitole, en ik was er bij.

Lees verder →

Standaard
Schrijfsels

Prettige samenloop van omstandigheden

Een klein kind dat in z’n blote reet in een met stro gevulde kribbe lag. Een overvolle herberg. Ouders die noodgedwongen verkasten naar de nabijgelegen schuur. 3 wijzen uit het oosten die de boel wat op kwamen fleuren. Drie herders die een engel zagen. Laten we niet vergeten dat deze ongebruikelijke samenloop van omstandigheden maakt dat wij deze dagen met z’n allen rond een verlichte boom gezellig zitten doen. Jezus, bedankt.

Standaard
Schrijfsels, Van Mezelf

Het gat in de begroting: als de politici het niet doen, dan doet De Wereldverzamelaar het!

In november ging het plots iets te hard. Het leek wel of mijn goede vrienden bij de politie een gps in m’n auto geplaatst hadden en precies daar stonden waar ik langskwam. €400, dat is zowat het totale bedrag dat ik integraal naar de staatskas bracht. De laatste boete was €170, 24 km/u te hard. De verzachtende omstandigheden maakten niet echt indruk op de SNOR. Dat de snelheid nog maar net van 70km/u naar 50km/u was aangepast, dat ik de baan in kwestie vroeger dagelijks nam, dat het regende en het bord met 50km/u me echt niet opgevallen was… Het maakte allemaal niets uit. Het overschrijvingsformulier zou ik binnenkort wel in de bus vinden. Goed. €170 is gewoon te veel, €170, honderdzeventig. Vanaf eind november is dit een magisch nummer geworden want, vanaf eind november, dankzij die €170 hou ik m’n snelheid in bedwang. 17 dagen lang heb ik de snelheidslimiet niet meer overschreden, en daar was ik vet trots op. Maar, hou je jezelf aan de opgelegde snelheid? Dan vinden ze wel weer een andere manier om je helemaal kaal te plukken…

Lees verder →

Standaard
Schrijfsels

De Morgen, 21 November 2011

Omdat iedereen het over de regeringsvormigen en het ontslag van Di Rupo heeft gooien we het vandaag over een heel andere boeg. Want wat kan ons die Belgische regering nog schelen. We doen het nu al 527 dagen zonder, dus waarom zouden we ons daar nog druk in maken. Er staan veel belangrijkere zaken op til. De Alpen bijvoorbeeld. Met z’n allen hebben we het klimaat nu zo naar de klote geholpen dat moedertje natuur besloten heeft ons onze jaarlijkse winterpret af te nemen.

Wie zijn winterpretreis dit jaar vroeg geboekt heeft, bij bijvoorbeeld een fantastische “vroegboekactie” komt nu aardig bedrogen uit. Dacht je dit jaar rond begin december op de latten te staan? Dikke pech.

De Alpense dorpen zitten met de handen in het haar. Zonder sneeuw geen aprés-ski, zonder aprés-ski geen omzet. Mijn oplossing, de ski laten vallen en er gewoon aprés-aprés van maken. ‘s Ochtends beginnen met jagermeister, dit is de eerst aprés, tegen een uur of één overschakelen op bier, dan hebben we de aprés-aprés. Voor de echte die-hards? ‘s Avonds op een slee op wielen de berg af om beneden aan een lekker koud warm glas jenever te slobberen.

Dit alles valt onder de noemer win-win oplossing, iets waar onze onderhandelende ministers blijkbaar weinig kaas van gegeten hebben. De aprés-aprés tenten verkopen een stuk meer drank, de apothekers (waarvan er in ieder Frans ski-oord minstens 20 te vinden zijn) doen wondere zaken qua pijnstillers. De dokters en verplegers die normaal gebroken botten lijmen krijgen nu vooral coma-patiëntjes over de vloer. Winkels die kleding verkopen blijven gewoon draaien zoals de deden, want de mensen willen toch een beetje het sneeuw-gevoel. Alleen de ski en snowboard boeren, daar heb ik nog geen oplossing voor.

Wie we voor dit gebrek aan sneeuw de schuld gaan geven? Wat dacht je van de onderhandelende ministers in ons eigenste België? Al dat op en neer getsjoepel richting Brussel, Laken, de Koning, Europa… Al die CO2. Hadden we na, pakweg, dag 20 een regering gehad? Dan lag er nu over heel de Alpen 2 meter vers poeder.

Zeg dat ik het gezegd heb.

Nieuws van de dag: Alpen zitten zonder sneeuw, opening skiresorts uitgesteld

Quote